سیستم هرمی (بخشی از قشر)

علاوه بر قشر حرکتی ، سیستم هرمی از سایر مناطق مغز ، از جمله مخچه و گانگلیون پایه ، ورودی دریافت می کند که به هماهنگی و اصلاح حرکات کمک می کند. سیستم هرمی به دو مسیر اصلی تقسیم می شود: دستگاه قشر مغز جانبی و دستگاه قشر مغز شکمی. دستگاه جانبی حرکت داوطلبانه اندامها را کنترل می کند ، در حالی که دستگاه شکمی حرکت تنه و عضلات پروگزیمال را کنترل می کند.

سیستم هرمی یک مؤلفه مهم سیستم عصبی مرکزی است و نقش مهمی در کنترل حرکت دارد. اختلالات سیستم هرمی می تواند منجر به طیف وسیعی از نقص های حرکتی از جمله فلج ، اسپاسم و هایپرافلکسلی شود. این نقص ها می تواند تأثیر بسزایی در توانایی فرد در انجام فعالیت های روزانه داشته باشد و می تواند کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی کاهش دهد. درمان اختلالات سیستم هرمی ممکن است شامل فیزیوتراپی ، دارو و در برخی موارد جراحی باشد.

عملکرد: نمایش مدل فلج برتر و تحتانی اعصاب صورت و هیپوگلوزال و قشر مسیر طبیعی دستگاه هسته ای.