کبد انسان از واحدهای کاربردی به نام لوبول تشکیل شده است که برای نقش کبد در متابولیسم ، سم زدایی و سایر فرآیندهای حیاتی ضروری است. یک لوبول کبد را می توان از لحاظ مفهومی به سه قسمت اصلی یا منطقه تقسیم کرد که هرکدام دارای مؤلفه ها و عملکردهای سلولی مجزا هستند:
1. ** منطقه محیطی (منطقه 1) **:
- ** مکان **: این منطقه در نزدیکی لبه های لوبول کبد ، مجاور رگهای مرکزی یافت می شود.
- ** اجزای سلولی **: حاوی سلولهای کبدی (سلولهای کبدی) است که از اکسیژن و مواد مغذی حاصل از خون ورودی به خوبی تهیه شده است. این سلولهای کبدی فعالیت متابولیکی بالایی دارند.
- ** توابع **: این منطقه در سنتز پروتئین های پلاسما ، مانند آلبومین و فاکتورهای لخته شدن نقش دارد و به دلیل عرضه غنی آنزیم ها نقش مهمی در متابولیسم دارو دارد.
2. ** منطقه میدزونال (منطقه 2) **:
- ** موقعیت مکانی **: این منطقه بین مناطق محیطی و پرهیزگار قرار دارد.
- ** اجزای سلولی **: حاوی سلولهای کبدی است که به طور متوسط با اکسیژن و مواد مغذی تأمین می شوند.
- ** توابع **: منطقه میدزونال در مقایسه با مناطق محیطی و پراوینز تخصصی کمتری دارد اما هنوز هم در فرآیندهای متابولیک مختلف نقش مهمی ایفا می کند.
3. ** منطقه Perivenous (منطقه 3) **:
- ** مکان **: این منطقه نزدیک به رگ مرکزی در داخل لوبول واقع شده است.
- ** اجزای سلولی **: حاوی سلولهای کبدی است که کمترین میزان اکسیژن و مواد مغذی را دریافت می کنند. این سلولهای کبدی اغلب مستعد آسیب ناشی از سموم یا کمبود اکسیژن هستند.
- ** توابع **: این منطقه برای تجزیه انسولین و گلوکاگون بسیار مهم است و همچنین نقش مهمی در ترخیص مواد مخدر و سموم خون دارد.
درک این سه بخش به درک عملکردهای پیچیده کبد و چگونگی پاسخ مناطق مختلف به شرایط مختلف فیزیولوژیکی و پاتولوژیک کمک می کند.